HÜZÜNLÜ BIR AŞK; ŞEBINKARAHISAR!
Tarih: 3.10.2019 15:29:12 / 1412okunma / 1yorum
CENGİZ KAHRAMAN

Epiktetos (d. 55 ´ ö. 135), Yunan filozof. Fɾigya´da köle olaɾak doğdu. Kuzeybatı Yunanistan´daki Nicopolis´esüɾülenekadaɾ Antik Roma´da yaşadı, hayatının büyük bölümü Nicopolis´de geçti ve oɾada da öldü.

 

Der ki;

“At şarkı söyleyemediği için talihsiz midir? Hayır, ama koşamazsa talihsiz olur.
Köpek uçamadığı için talihsiz midir? Hayır, fakat koku alamazsa talihsiz olur.
İnsan aslanları boğamadığı ve olağanüstü işler yapamadığı için bedbaht mıdır? Hayır, ama temizliği, iyiliği, onurunu, vefayı, adaleti, kaybettiği vakit ruhuna ihanet eder ve tüm değerlerini kaybeder.´´ 

 

Doğduğun şehre, yaşadığın kente, o şehrin kültürüne, tarihine, geleneklerine, genlerine, ihanet etme güzel kardeşim! Hepimizin içinde kötülükle birlikte var olan temizlik, iyilik, onur, vefa, adalet ve vicdan duygusunu öne çıkar, yaşat.

Çıkar ki; evinde gece başını yastığa koyup, kendinle başbaşa kaldığında huzurla uyu. Hemşehrip duyduklarına kanma, anla, dinleoku, okut, sor, sorgula..! Gelecek kuşaklara da yaşanabilecek bir Şebinkarahisar bırak. Bırakalım!
Kızılderilibiratasözüşöyle der, “Bu dünya, bu şehirler bize atalarımızdan miras kalmadı, çocuklarımızdan ödünç aldık…”

Bu hayattan sağ çıkamayacağız nasıl olsa, nedir bu bölünme? Bu kavga?
Sana kaşıkla başkalarına kepçeyle verenleri gör.Hak mı, adalet mi bu? Arsızlık,haksızlık karşısında dilsiz şeytan olma! Sana emanet edilen şehrin, şehirlerin ihanetlere uğramasına,yağmalanmasına seyirci kalma. Mutlu, huzurlu, çocuklarının yarın endişesi olmayacağı sağlıklı kentlerde yaşamak benim de senin de hepimizin de hakkı.  Oy verdin söz sahibi de ol.

********** ********* ********

Sivas Kongresi´nin 100.yılı kutlamaları için geldiğim şehirde bana kalan boş zamanları kısa süre de olsa Şebinkarahisar´da geçirdim. Dostlarım, arkadaşlarım, akrabalarım çok güzel ağırladılar sağolsunlar. Katmerleri, çayları, peksimetleri kısa ziyaretin uzun yol yorgunluğuna değdi.

Şimdiki adı Fatih, kimliğimde Bülbül yazan Gümüşhaneliler diye de bilinen mahalleyi çocukluğum ve ben el ele tutuşarak adımlıyoruz.

Çeşmesinden sitillerle (metal kova) su taşıdığımız, siğnebit (saklambaç) oynayıp, çıtalı uçurttuğumuz tezekli tarlaları, ağaçları, kuşları, duvarları, taşları çocukken ayak bastığımız her yeri karış karış dolaşıyoruz.

“Uçurtmalarınvurulmadığızamanlardı…”İyizamanlardı, güzelzamanlarıdı, kötüzamanlardı…

Kışları kayarak buz pistine çevirdiğimiz yokuş, bize“ gargış (beddua)” ederek pistimize kül döken Zennube ablanın sesi… Çeşme başlarında sitil kavgaları, büyüklerin“dürzüüü” diye başlayan çıkışları. Kulaklarımızda çın çın çınlıyor…!

 

Ne oldu? Sahi nereye gitti bu insanlar! Biliyorum çaresizlik içinde çocukları için, iş için
bir bir büyükkentlere dağıldılar. Çok azı hayatta.

Evlerse yaşlı ve yorgun! Geçmişin hatıralarına saygıyla eğilmiş gibi öylece durmaya çalışıyorlar olduğu yerde. Hartamalar, hartamalara tutunan samanlı toprak harçlar isyankarama “kolay kolay ölmem ben, ayaktayım” diyor gururla! Her sarsıntıda çatlayan, çöken beton binalarla inatlaşarak!

Çocukluğumun sorularına “Bennem…” diyebiliyorum sadece.

 

Sonunda dolaşa dolaşa eski evimizin de bulunduğu sokağın başına geliyoruz… Su kavgalarının mekanı çeşmeye sırtları dönük oturan üçkişi.

Arkadaşım Burhan Çalık´ın annesi Belkıs abla, Rahmetli Yaşar Başaran´ın annesi Mecnune abla, Sümerbak´tan emekli MürselEkinci…

Mahalleye hayat veren sesler, kavgalar yok. Çeşme yerli yerinde suyu yok, didişecek komşu da!

Mahallenin ürperten sessizliği gelişimizle bozuluyor…
Vaaa!!! Şu gelen bizim Cengiz döğülmü? Meliha´nın oğlu…” Sarılmalar, ağlamalar, eski hikayaler, açılan kirli çamaşılar… Geçmişe özlem…

“Nerdesin Yütük!!!” le başlayan sohbetler…

Uzatmayalaım, keşke“yütük”, “sadece ben olsaydım” diye geçirdim içimden. İyi geldi yüreği pırpır eden çocukluğuma… Üç-dört aile de olsa yaşamın sürdüğüne toprak kaymalarına inatla…

O kadar şey var ki yitip giden… Taşhanlar var mesela hanı var taşı yok! Taşhanların hemen karşısında meydan okuyor “Mütehassıs Demirci” Duran Bal! Az ötede Saraç Zeki, aşağıda Nalbant İbrahim.

Depremlere, yangınlara direnen eski çarşı…

Oysa doğru ellerde bir kültür, tarih alanı olabilirdi. Faih´in Camisi´ne nefes aldıracak alan açılabilirdi. Eski Şebinkarahisar korunabilirdi. Ayakta tutulabilirdi. Yaşardı.

Onca bilim sanat ve iş insanı ile övünen şehre hiç ama hiç yakışmıyor bu enkaz… İnsanın içi sızlıyor.
Hemen öte mahallen Tamzara, eski kaymakam Murat Çağrı Erdinç´in girişimi, dernekler ve halkın desteği ile nasıl da hayatbuldu. Geçmişi, dokusu hikayesi nasıl korundu. Safranbolu gibi, Beypazarı gibi. Yaşıyor, nefes alıyor. Bir de “akıl suyu”hikayesi oldu bitti. Al sana tarihi korunmuş kimlikli şehir. Emeği geçenlere binlerce teşekkür ediyorum buradan.

Yine de umutsuz olmayalım mutlaka birgün olacak. Sihirli bir el dokunacak. Belki yarın belki yarından da yakın.

Her gittiğimde habersizce bu sokak gezmelerini yapıyoruz çocukluğumla…

Oynak vursa da bir, betonlardan kaçıp nefes alacak bir vaha arıyorum bir de içimdeki çocuğu yaşatmak istiyorum.


Gurbetlere gittik pılımızı pırtımızı, mitilimiz toplayıp. Gece kondular kurduk, bahçelerinde meyveağaçları, kavakları, tavukları, ferikleri olan. Aynen eski Şebinkarahisar´da yaşadığımız“ müstakil bahçeli villalarımız”gibi.

Şimdi dönüyoruz beton bloklar içindeki apartmanlarla, elimizde balkona koyacak bir saksı çiçekle.

Haksızmıyım!
Gurbetteki dostlarımızın selamlarıyla, büyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden öperim.

 

******** ******** ******** ********

 

NOT: Aslındabuyazıda “patronumuz-gazeteci” Mehmet Yeles´le yaptığım sohbeti, 62 yıllık Yeni Şebinkarahisar Gazetesi´nin hikayesini taşıyacaktım buköşeye olmadı. Bunu başka bir zamana bıraktım bu trajik başarı öyküsünü.

 

HATIRLATMA: Bu arada unutmayın, bu şehrin isim babası Mustafa Kemal Atatürk çok yakınlarda Şebinkarahisar´a geliyor...

Anahtar Kelimeler: hüzünlü, Şebinkarahisar
Okuyucu Yorumları (1 yorum)
Adınız Soyadınız *
E-Posta *
 
Telefon
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
HAMZA TOKLUCU
15.10.2019 20:55:30
ÇOCUKLUĞUMDA SAİFELERİNDE HÜZÜNLÜ DUYGULARIMLA YAZDIĞIM ŞİİRLERİM NEŞROLURDU.MERHUM ÖĞRETMENİM ALİ ÖZDEMİR,MAHMUT YELES,ŞERİF BAYKARA VE MEHMET YELES"ŞEBİNKARAHİSAR GAZESİNİN EMEKÇİLERİYDİLER.ALUCRADA DOĞDUM SENDE BÜYÜDÜM...SENDE SEVDALANDIM HAYALLER KURDUM...UMUTLAR TAŞIDYIP ÇIRPINIP DURDUM...SORUNLARIN BENİ BENİ YORDU KARAHİSAR...HAYRANDIM SENİN ŞUHURETİNE...DENSİZLERİN HÜZÜN OLDU GÖNLÜME...BİR SÜRGÜN MİSALİ DÜŞTÜM YADELE...HASRETİM EFKARIM OLDUN KARAHİSAR...SENDE YAŞADIĞIM KIŞLAR VE YAZLAR...BAĞLARINDA BÜLBÜLLERDEN AVAZLAR...GÜLLERİN BÜİBÜLE ETTİĞİ NAZLAR...İLHAM KAYNAĞIMDI ŞEBİNKARAHİSAR...BEN SENDEN KAÇMADIM SANA KÜSMEDİM...ŞUURUMDAN İZANIMDAN SİLMEDİM...ANILARDAN GÜL DEMETİ DERLEDİM...HEP SEN KOKUYORDUN ŞEBİNKARAHİSAR...YORULDUM YORULDUM YORULDUM ARTIK...RUHUMDA DİNMEDİ,OGÜN BUGÜN HIÇKIRIK...OLDUM YARALI KUŞ KANADIM KIRIK...DÖNEBİLİRMİYİM BİLMEM KARAHİSAR...
Yazarın Diğer Yazıları
BÜYÜK ZAFERLE MERHABA (30 Ağustos 2019 - Cuma)
Sayfa:
E-Gazete
FOTO GALERİ
VİDEO GALERİ
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
HAKKIMIZDA

Yeni Şebinkarahisar, 12 Eylül Yönetiminin faşist uygulamalarına ve işkencelere direnmesini bilmiş, ANAP`a da, CHP`ye de, DYP`ye de, RP`ye de, DSP`ye, MHP`ye ne de AKP´ye muhalif olmuş, kimsenin yayın organı olarak davranmamıştır. Biz bugüne kadar hiçbir partinin yandaşı olmadığımız gibi bu güne kadar kimsenin güdümünde de hareket etmedik, yalakalık da yapmadık. Biz her zaman Şebinkarahisar`ın, Şebinkarahisarlının yanında olduk. Şebinkarahisar`ın sorunlarının çözümü için çaba harcadık. Bunun için de hangi parti iktidarda ise o partiye muhalif olmaktan çekinmedik. Yapılan olumlu çabaları ve hizmetleri de destekledik.

"Yeni Şebinkarahisar Gazetesi, Şebinkarahisar`a her sabah daha iyi hizmet etmek emeliyle yola çıkanlarındır."